Ik heb de -20 doorstaan zonder grote overlast. Het duurde even voor alles het weer deed maar rond twaalf uur was ik ijsvrij en kon ik met een gerust hart in de sneeuw naar de vogeltjes kijken. Er werd geklust bij de buren, ik had ze niet getraind en mijn vogelvoer was op. Wat een beetje honger al niet doet. Zie hier.
Zodra de caravan was veiliggesteld, ging ik naar de basis om daar alle ijs te vervangen door drinkbaar water. ’s Middags hebben we de oudste groep lammeren en hun moeders opgehaald uit het land. Niet zozeer omdat het te koud voor ze was, maar omdat sommige mensen het zielig voor ze vonden. Meer
Ik verfijn mijn verdediging nog iedere dag en iedere nacht beproef ik een nieuwe opstelling van kacheltjes en deuren die wel of niet open staan. Onder de caravan zit het wel goed, maar bovenvloers had ik de situatie onderschat. Vanochtend was het kantje boord. Ook buiten groeit de wanhoop gestaag.
Ik heb weer een uurtje of wat in de tuin gestaan. Behalve deze onverschrokken roodborst durfden maar weinig vogeltjes een landing in te zetten. Ze zijn verwend en niet door mij. Ik wil ze of tam en brutaal hebben, of hongerig en wanhopig. Ik ga het over een paar koude dagen nog maar eens proberen.
De tweede groep drachtige ooien mocht vandaag naar stal. Ik hielp Bart met oversteken bij de Treek en liep samen met hem de kudde naar huis. Terug naar de basis. Daar leek het een toendra in plaats van een vliegveld. De schapen durfden even de startbaan niet op. Bang om er doorheen te zakken, denk ik.
Inmiddels is ook de tweede shelter in gebruik. Moeder en lam verlaten nu al na een dag, of nog eerder, hun kleine hokje en gaan dan, de lammeren in de lammerenwagen, naar de overkant. Daar zijn ze ‘op zaal’, zoals een passerende verpleegster vandaag opmerkte. Op zaal is het gezellig. Meer stalbeelden.
Ik heb nog niet hoeven puzzelen, welk lam bij welke moeder hoort. Toch ging het gisteren even mis. Een surrogaatmoeder wrong zich ertussen terwijl ik was afgeleid. Ze was totaal gefixeerd op het lam en volgde mij de gang op. Pas daar zag ik mijn vergissing. Ze heeft urenlang geschreeuwd om ‘haar verloren lam’.
De teller stond gisteravond op 22, dat zou vanavond al verdubbeld kunnen zijn. De lammerenmachine komt op stoom. Het is niet de vraag of er een lammetje bij is gekomen, maar hoeveel? Alle schapen moeten, van overheidswege, geblikt zijn. Daarom die rare, groene, jaren ‘80-oorbellen.
Deze scene herhaalt zich erg vaak. Met het lam als aas wordt de moeder meegelokt tot in het kraamhok alwaar moeder en kind de eerste tijd onder observatie blijven. Dit lam had al gedronken tegen de tijd dat wij bij de stal aankwamen. Alles in orde dus. De grote vraag blijft alleen, wie zijn staart heeft afgebeten?
Toen ik aankwam bij de stal, liep er al een mooie tweeling rond. Later werd er nog een tweeling geboren, dit keer met hulp van Jose. De teller staat nu op negen, terwijl over 10 dagen alle 200 schapen geweest moeten zijn. Het gaat dus druk worden. Toen we om tien uur wegreden, liep er een ree voor mijn auto.
Het was aan mij om vanavond langs de stal te rijden en te doen wat er gedaan moest worden Ik hoopte maar dat het mee zou vallen. Dat deed het. Er was één lammetje geboren dat fier rondliep in het hok. Ik pakte het op en lokte de moeder mee naar een klein hokje. Navelstreng ontsmet, uier gecheckt. Alles oké.
Het eerste lam is geboren, en het tweede en het derde ook. De eerstgeborene is een prachtig sterke ram die al na een paar uur resoluut op zijn pootjes stond. Hij heeft een opmerkelijke tekening die maakt dat we hem over een paar maanden misschien nog kunnen herkennen. De lammertijd is begonnen!
Ieder moment nu kan het eerst lam geboren worden. We gaan op verschillende momenten van de dag even kijken. Ik was er vanmiddag. Het is heel bijzonder om nu op stal te zijn. Het is er gezellig. Ik heb nog gezocht naar het schaap dat gisteren de hele tijd naast me liep, maar ik kon haar niet meer terugvinden.
Met 160 hoogzwangere schapen liep ik door een donker bos. In volmaakte stilte. Alleen ḯk maakte af en toe geluid. “Sweep! Rustig aan.” In Soesterberg kwam Arjen erbij om ons door het dorp en over de weg te helpen. Toen de schapen via het hek de basis opliepen, was ik blij. Ze zijn thuis. Een beetje kerstmis. Meer.
Militaire logica in de stal: Vlak voor iedere missie, zag de piloot van de F-15, de cijfers op de deurpost; de coördinaten van de basis. Maar omdat hij ook in handen van de vijand kon vallen, zijn deze coördinaten fout. De eerste dertig hoogzwangere tweelingdragers staan op stal. Je wordt al moe als je naar ze kijkt.
De Soestdijkse streek neer in Austerlitz. Bekende gezichten inmiddels. Niet omdat ik ze zo vaak zie, maar omdat ik ze zo vaak op de foto heb. En Austerlitz is natuurlijk bekend terrein omdat ik er gewoond heb. Ook deze keer leidde de route langs het hek van Tnoh. Het terrein is leeg. Het hek stond open. Meer.
Het was meer geluk dan wijsheid, maar ze renden zo de trailer in. Dat was ruim boven verwachting. Vijf is te weinig, dan mis je momentum. Nu ging het dus, bij toeval, uit de kunst. Ze hebben een missie als gezelschapsdieren te vervullen, bij een ooi dat verworpen heeft en nu alleen staat. Een nobele missie dus.
De magersten zijn op stal, dat had ik al gezegd. Maar juist de magersten zijn de joekels. Dat zijn de meerlingmoeders met de dikste buiken. Hoe dichter bij de bevalling, hoe meer voedsel direct naar de vrucht gaat, Aan de rugwervels kan je voelen hoeveel reserve een schaap nog heeft. Nog tien dagen.
Ik snap er niets van. Iedere keer is er weer een stuk asfalt weg, zonder een spoor na te laten. Ik vermoed een machine maar heb deze nooit gezien. Vandaag kwam ik voor het eerst dit werk in uitvoering tegen. Dit vertelt dat het om maar een smal voertuig moet gaan, dat er ook nog eens een paar keer overheen moet.
De drie grote kuddes die afgelopen jaar op de Heuvelrug graasden, bestaan niet meer. De schapen staan nu, opgedeeld naar conditie, in verschillende weilanden. De magersten komen naar de stal voor het luxe arrangement. Krachtvoer, hooi en stro op de grond. Vandaag, verplicht, een therapeutisch voetbad.
If you like this site, feel free to share it or subscribe to the feeds