We kennen elkaar inmiddels. Al drie dagen op een rij hebben we elkaar ontmoet. En ze worden steeds vrijer. Gisteren had ik Monique bij me. Geen enkel probleem voor de vosjes. Statief, flits, niets maakt ze bang. En dat stemt me ongerust. We zijn tenslotte vijanden. En ik zou aan een flinke stok al voldoenden hebben gehad om de strijd te beslechten.
Respect voor de steigerbouwers en medelijden met hen die deze steigers moeten beklimmen. Die zijn zo een half uur bezig om boven te komen. En het is maar de vraag of ze die tijd vergoed krijgen van hun baas.
Kleefkruid, je komt er niet vanaf. Ik heb er dit jaar al veel lol mee gehad door het tegen de jassen van mensen te gooien. Maar aan deze ben ik niet schuldig. Echter, nu ik de foto weer zie bekruipt me toch een zekere schaamte. Waarom heb ik hem er niet even afgehaald?
Trouwens, ze waren er weer.
Ik besloot nog even in Westbroek te kijken. En daar, op een paar kilometer afstand van huis, had ik een ontmoeting met drie kleine, nieuwsgierige vosjes die nog niet hadden geleerd om mensen te wantrouwen. Zo schattig. Tot op een paar meter afstand durfden ze me te naderen.
Ach die arme verdwaalde derwish die moet dansen op het terras. Een beetje dubieus misschien voor een mysticus. Maar toch, maar toch… Hij deed het met overgave en de obers schonken geen alcohol.
Ga de volgende keer nou eens niet naar Disneyland maar rij door naar Istanbul. Neem de Oriënt-Express als je kan en waan je in het land van Duizend-en-één-nacht. Dat is het niet hoor. Dat is Irak, Baghdad.
Dit zijn de prachtige jongens van de dansgroep Touchee die zondag optrad op het feest in het park. Een streetdance-groep waarin toevalligerwijs ons - God hoe heet dat bij de Molukkers - nichtje zullen we maar zeggen, Sifra meespeelde. Heel stoer allemaal.
Om eerlijk te zijn; ik heb altijd een beetje neergekeken op het plaatselijke park. Veel meer dan een grasveld met een paar bomen is het eigenlijk niet. Maar hoe het ook kan zag ik afgelopen zondag. Toen was het Noordse Park ineens het kloppend hart van de buurt. En die buurtbewoners zijn eigenlijk hartstikke aardig! Zie hier…
In de naam van God de Barmhartige, de Erbarmer. Of zoals Kader Abdollah zegt; In de naam van God die wijs is en lief. Daarom zal het Hem niet uitmaken dat zijn naam hier eerst 1000 jaar lang in het latijn werd uitgesproken en de laatste 500 jaar in het Arabisch.
Mijn zusjevan is weggetrokken uit het hectische Hagestein en woont nu in het landelijke gebied dat grenst aan de Waal. Ze hebben daar een prachtig uitzicht als dat tenminste niet wordt geblokkeerd door de grote Volvo van vriend Bert… We proberen het later nog eens.
Dat ben ik. Ik heb mijn zonnebril op. Ik weet niet waarom. Ik denk voor de foto. Het was bepaald niet zo licht als het hier lijkt. Het is de maan de daar schijnt! Dan hoef je toch zeker geen zonnebril op? Nee, het moet voor de foto zijn geweest.
Met dank aan Beelen Sloopwerken hebben wij sinds vandaag ons uitzicht op de Dom terug. Nadat de geur van vers brood drie jaar geleden al was uitgedoofd, is vandaag het gebouw van Kamps Bakkerijen tegen de vlakte gegaan. Voor hoelang we van dit uitzicht mogen genieten blijft voorlopig de vraag. Ik lees net dat er maar liefst 550 woningen gebouwd gaan worden op het gebied dat vrijkomt. Dan moeten ze welhaast de lucht in. Shit.
Koeien zijn anders dan geiten. Koeien zijn nieuwsgierig maar snel verveeld. En angstig. Ze worden constant heen en weer geslingerd tussen een ontoombare nieuwsgierigheid en een besmettelijke angst. Maar, omdat ze zich zo slecht kunnen concentreren, zijn ze hun angst ook weer zo vergeten en drentelen het volgende moment weer vol verwachting op je af.
Dit zijn de zigeuners onder het kleinvee. Als gezin trekken ze er iedere dag op uit om, ongestoord door welke omheining ook het beste gras uit de omgeving te vinden. Ik heb ze onder hekken zien doorkruipen, over een balk van zo’n drie centimeter de sloot zien oversteken en doodleuk het prikkeldraad zien omzeilen door het aan de slootkant te passeren. Anarchisten zijn het, schichtige anarchisten.
* En dat ‘zigeuner’ bedoel ik op een bewonderende manier. Ik heb niet de intentie haat te verspreiden.
In de grote stad heb je hondenuitlaatplekken. Langs de rivier heb je plaatsen waar mensen hun paard kunnen laten zwemmen. Heel gezellig. Ik ben er toen ook maar ingedoken.
Vuur heeft wis en waarachtig wel vorm. Alleen verandert het zo snel dat je brein er al snel iets statisch van maakt. Net als het knipperen van een tl-buis of de wieken van een helicopter. In werkelijkheid zitten er duizenden momenten van pure schoonheid verstopt in iedere paar seconden vuur.
If you like this site, feel free to share it or subscribe to the feeds