Hoi Marcus,

Het leven is serieus, maar neem het niet te serieus. Een vrijheidsdier zoals jij, dat zich laat vastleggen door het oordeel van 1 psycholoog is toch op z’n minst opmerkelijk Therapeuten brengen je maar al te graag onder in een bepaald hokje; voor hen heel overzichtelijk en werkbaar, want voor ieder hokje is er een therapie op maat. Het is aan jou of je je in dat hokje wil laten stoppen en aan jou of je überhaupt wat wil aantrekken van iemands oordeel. Mijn ervaring is dat je de ander dan wel heel veel macht geeft en niet meer in je eigen kracht staat.

Als ik naar je foto’s kijk zie ik een honger naar (innerlijke) rust en verbinding (natuur, mens en dier), in z’n meest pure vorm. Met andere woorden Marcus: laat je niets aanpraten, maar kijk eens met andere ogen (niet oordelende ogen) naar je werk van de afgelopen periode.
Wat voel je hierbij?
Je gevoelens brengen je in contact met je innerlijke kompas; jou koers en jou waarheid.

Ik geloof niet dat deze tekst nu zo geschikt is voor je blog, maar ik wilde je focus graag even positief bijstellen.
Focus je op je gevoel, je hart, je waarheid.
Deze afstemming haalt jezelf nooooooooooooit naar beneden.

Maar ik wil je niet verder afschrikken met mijn spiritueel gezwets. Geen idee of je hier open voor staat. Zo ja, dan verneem ik dit wel van je.
Oké?
Take care!

Lieve groet,
Haziena.